
فئودور داستایفسکی به خاطر عضویت در گروهی مخفی از آرمانگرایان، در سال 1849 بازداشت و به یکی از اردوگاههای کار اجباری در سیبری تبعید شد. این تبعید که مشکلات روحی و جسمانی زیادی را برای او بههمراه آورد، مایۀ الهام او برای خلق رمان خاطرات خانۀ مردگان شد. داستان از سوی مردی روایت میشود که به خاطر قتل همسرش به ده سال زندان محکوم شده است. داستایفسکی در این کتاب به شکلی روشن و ملموس، شرایط جهنمگونۀ زندان را به تصویر میکشد: بیرحمی نگهبانانی که عاشق اذیت و آزار زندانیان هستند؛ شرارت زندانیانی که از کشتن کودکان لذت میبرند؛ و رنج کشیدن انسانهایی نجیب به خاطر تحقیر و بدرفتاری.