رویدادهای این کتاب که به گونهای خودزندگی نامۀ لوییزا می آلکوت به حساب میآید، در بوستون، درست پس از پایان جنگ داخلی میگذرد و داستان چهار خواهر را روایت میکند که برای غلبه بر فقر و تبدیل شدن به زنانی مفید و خودکفا، سخت در تلاشاند. مگ، بزرگترین خواهر، دختری زیبا اما غرق در آرزوهای مادی است. جو، دختری خوشقلب و شبیه پسرهاست که به نویسندگی علاقه دارد. بث، خجالتی و مهربان است و به موسیقی عشق میورزد. و ایمی، کوچکترین خواهر، اندکی خودخواه اما بسیار اجتماعی و خوشمشرب است. شخصیتها مانند همۀ برادرها و خواهرها گهگاهی با هم به مشکل میخورند، اما محیط پرعشق خانه را با کمک یکدیگر حفظ کردهاند و بیصبرانه منتظر بازگشت پدرشان از جنگ هستند. آلکوت به شکل هنرمندانهای، به کاوش در ظرافتهای خانواده و روابط خانوادگی هر شخصیت پرداخته است. مخاطبان مشتاق، اغلب شخصیت خود در مراحل مختلف زندگی را در یکی از این چهار خواهر پیدا میکنند. زنان کوچک، اثری فراموشنشدنی و نمونهای کمنظیر از آثار مکتب رومانتیسیسم است.