مقدمه این اثر نیز یک مقاله 15 صفحه ای به قلم گردآورنده کتاب است. نامورمطلق در این مقدمه چگونگی تبدیل «شاهنامه» به یک «اسطوره متن» در طول تاریخ ادبیات و هنر ایران را توضیح داده و به بررسی تجلی شاهنامه و بازآفرینی نمادهای آن در شاخه های گوناگون هنرهای ایرانی پرداخته است.«شاهنامه» فردوسی بر هنرهای سنتی ایران و (حتی تمدن اسلامی) تاثیر بسیاری گذاشته است. مهم ترین آثار نگارگری در تاریخ هنر ایران، تصویرسازی داستان های شاهنامه است. در دوره های گوناگون دربار پادشاهان و حتی امرای محلی، کارگاه های تولید کتاب وجود داشت که در آن عموم هنرمندان از خوشنویسان گرفته تا نگارگران، صحافان، تذهیب کاران و جلدسازان مشغول به کار بودند.