ساختار کتاب بر مبنای رویکردی موضوعمحور تنظیم شده است. در نه فصل مستقل، وست به جای دنبال کردن سیر گاهشمارانه، به بررسی ابعاد مفهومی پرترهنگاری میپردازد: از چیستی و تعریف آن تا رابطهاش با قدرت، جنسیت، هویت، خودبازنمایی و دگرگونیهای مدرنیستی. زبان نویسنده تحلیلی اما قابل فهم است؛ لحن او ترکیبی از تأمل نظری و اشتیاق به تجربهی زیباییشناسانه است، که این اثر را برای مخاطبان دانشگاهی و علاقهمندان عمومی به تاریخ هنر، بهیکسان قابل استفاده میسازد.