حرف اصلی من در این کتاب این است که قابلیت های زبان شناسیک یک توانایی مجزا نیست، بلکه در بستر فرایندهای بنیادین تر کنش متقابل و ارتباطات اجتماعی، از جمله، و به ویژه، ارتباطات ژستی قرار دارد. چیزی که در این نظریه اهمیت خاصی دارد مهارت ها و تمایلات انسانی برای تعامل یاریگرانه با دیگر مردم است، چون این یک زمینه تعاملی است که ارتباطات قراردادی در درون آن به وجود می آید.